پیوند ها
( قابلیت ویرایش
تعداد صفحه : 19
اسلام باوری فردوسی فردوسی در نظم شاهنامه با امانت داری کامل بر اساس منابع نوشتاری و روایت های شفاهی خود به حماسه سرایی یعنی بازگویی زبان حال قهرمانان شاهنامه پرداخته است اما از اظهار باور داشت های شخصی خود نیز را با نداشته و به همین دلیل نه تنها احساسات ملی و میهن دوستی او بلکه همچنین خداشناسی و دین باوری او در شاهنامه موج می زند از خدا شناسی فردوسی در منابع دیگر به حد کافی صحبت شده است. و ما در اینجا بیش از این نمی گوییم که فردوسی آگاهانه به سنت اکثر قریب به اتفاق همه آثار نظم و نثر فارسی از جمله گلستان و بوستان سعدی اما به استثناء مثنوی مولانا جلال الدین محمد بلخی اثر بزرگ خود را با ابیانی در توحید آغاز کرده استبه نام خداوند جان و خرد کز این برتر اندیشه بر نگذردخداوند نام و خداوند جای خداوند روزی ده رهنمای خداوند کیهان وگردان سپهر فروزنده ماه و ناهید و مهرخداشناسی و یزدان پرستی فردوسی از جهت عملی انعکاسی بی پیرایه و صادقانه از پیوند نزدیک ایران دوستی و میهن پرستی با اعتقاد به مبدا و معاد و اخلاق در وجود شخص فردوسی و از جهت تئوریک چنان که از حکیم ی در آن برهه زمانی انتظار می رود انعکاس کلام اسلامی براساس تقابل معتزلیان و اشعریان در محیط فرهنگی خراسان در عصر فردوسی است به این معنی که فردوسی بی هیچ شک و شبهه ای اسلام باوری معتزلی و خرده ورز و دانشمندی آشنا با ادب و فرهنگ حاکم بر محیط خویش بوده است فردوسی در خلق شاهنامه و گزارش اسطوره ها و تاریخ غرور آفرین ایرانی قصد دفاع از کیش زرتشتی و مقابله با ایین اسلام نداشته است او اگر چه آیین زرتشیتی را پاکیزه دین بهی می خواند ونسبت به همه ادیان احترام می گذارد اما صادقانه راه نجات و رستگاری را در پیروی از دیانت اسلام می شناسد.تو را دین و دانش رهاند درست ره رستگاری ببایدت جستبه گفتار پیغمبرت راه جوی دل از تیرگی ها بدین آب شوی اشارت های مکرر او
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()