فروشگاه غیرفعال میباشد در حال حاضر تکمیل نیست خرید نفرمائید ..

فرمت فایل: ورد - Word  

( قابلیت ویرایش )

تعداد صفحه : 10
حال  1 – برخي كلمات ، حالت و چگونگي اسم هايي از قبيل فاعل يا مفعول را بيان مي كنند. اين كلمات «حال» نام دارند و به فاعل و مفعول و ... كه حالت آن ها بيان مي شود، صاحب حال( ذوالحال) گفته مي شود.صاحب حال معمولاً معرفه است. 2 - «حال» معمولاً كلمه اي مشتق، نكره و منصوب است. «حال» بايد در جنس (مذكر و مؤنث بود) و عدد (مفرد ، مثني يا جمع بودن) با صاحب حال، مطابقت كند.اكنون به مثال زير توجه كنيد:جاءَ التّلميذُ(صاحب حال)ِ مُسْتعجلاً (حال) . دانش آموز شتابان(حال) آمد.در اين مثال كلمه « مستعجلاً» چگونگي اسم «التّلميذُ» را توصيف مي كند. به اين كلمه «حال» مي گويند. «حال» نكره ، منصوب و مشتق است و از نظر جنس و عدد با صاحب حال مطابقت مي كند.به يك مثال ديگر توجه كنيد:رأَيتُ الطّفلَ(صاحب حال)ِ لاعبا(حال)ً في الحديقة ِ. كودك را در حال بازي در باغ ديدم. رأيتُ الطّفلان(صاحب حال)ِ لاعبانِ(حال) في الحديقةِ . دو كودك را در حال بازي در باغ ديدم.در اين دو جمله ، ملاحظه مي كنيد كه حال از نظر جنس و عدد با صاحب حال مطابقت دارد. 3 – حال ، نيز مي تواند مانند «خبر» به صورت «مفرد» (غيرجمله) و يا جمله ( اسميه و فعليه) بيايد. «حال» اگر جمله اسميه باشد، معمولاً همراه «واوي» مي آيد كه آن را «واو حاليه» مي ناميم. به مثال هاي زير توجه كنيد. راَيتُ الطّفلَ يَلعبُ(حال) في الحديقة . كودك را ديدم كه در حياط بازي مي كند.در

 

  

 

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »